SEDOCAN KÖŞESİ

Karıncalar yer altındaki yuvalarının havalandırmasını sağlamak için çok karmaşık mimari tüneller açarlar.
 
Bal arıları ömürleri boyunca sadece kendi kovanlarının refahı ve kraliçe arı için çalışırlar.
 
Pireler çok dayanıklı bir dış iskelete sahip oldukları için parmakla ezilmeye karşı oldukça dirençlidirler.
 
Ateş böcekleri larvaları bile toprağın altında parıldayarak avcıları kendilerinden uzak tutmaya çalışırlar.
 
Hamamböcekleri dünyadaki en eski böcek türlerinden biridir ve milyonlarca yıldır formlarını değiştirmemişlerdir.
 
Aslanlar sürüye yeni bir lider geldiğinde eski liderin tüm yavrularını ortadan kaldırır.
 
Su aygırları derilerini nemli tutmak için zamanlarının neredeyse tamamını nehirlerde geçirirler.
 
Kangurular zıplarken her iki arka bacağını her zaman aynı anda hareket ettirmek zorundadır.
 
Kutup ayıları kürklerinin altındaki kalın yağ tabakası sayesinde sıfırın altındaki soğuklardan etkilenmezler.
 
Filler çok uzak mesafelerdeki diğer fillerle alçak frekanslı infrasonik sesler aracılığıyla haberleşirler.
 
Zürafalar ayağa kalkarken önce arka bacaklarını sonra ön bacaklarını doğrulturlar.
 
Yarasalar tünediklerinde baş aşağı dururlar çünkü bacak kasları ayakta durmalarına izin vermez.
 
Kediler yüksekten düşerken havada vücutlarını bükerek her zaman dört ayak üzerine düşmeye çalışırlar.
 
Keçiler çok zeki canlılardır ve karmaşık kilit düzeneklerini sadece izleyerek çözmeyi öğrenebilirler.
 
Pandalar enerjilerini tasarruflu kullanmak için gün içinde çok az hareket eder ve yavaş yürürler.
 
Sincaplar cevizleri kırarken önce kabuğunda küçük bir delik açıp oradan güç uygularlar.
 
Geyikler ormanlık alanlarda hızla koşarken boynuzlarını dallara çarpmamak için kafalarını arkaya yatırırlar.
 
Çitalar yüksek hızda koşarken pençelerini tıpkı bir krampon gibi toprağa sabitlemek için kullanırlar.
 
Tembel hayvanların boyun omurları diğer memelilerden fazla olduğu için kafalarını 270 derece çevirebilirler.
 
Geri