Tahmin Arananadamla yarış keyfi🐎🐎🐎

1227: Rizom (Kök-Sap) - Deleuze ve Guattari felsefesinde, hiyerarşik, merkezi, dikey ve ağaçsı düşünce sistemlerine karşı; merkezi olmayan, her yöne doğru yatay olarak genişleyebilen, çok odaklı, bağlantısal ve özgürlükçü bilgi ve varoluş modelidir.
 
1228: Organsız Beden - Deleuze felsefesinde; toplumsal kurumlar, yasalar ve alışkanlıklar tarafından önceden belirlenmiş sabit kimlik kalıplarından, hiyerarşik işlevlerden arınmış; saf potansiyeller barındıran, sürekli dönüşüme ve yeni arzu akışlarına açık olan özgürleşme alanıdır.
 
1229: Deterritorialization (Yersiz-Yurtsuzlaşma) - Bir kavramın, bireyin veya toplumsal yapının yerleşik olduğu geleneksel bağlamdan, sınırlardan ve kurallardan koparak özgürleşmesi; sabit kimliğini yitirip yeni bir akış ve dönüşüm sürecine girmesini ifade eden felsefi kavramdır.
 
1230: Reterritorialization (Yeniden Yerleşme) - Yersiz-yurtsuzlaşarak serbest kalan akışların, anlamların veya güçlerin; egemen sistem veya yeni otoriteler tarafından derhal yakalanıp, yeni sınırlar ve kurallarla tekrar kontrol altına alınması ve yapılandırılması sürecidir.
 
1231: İktidarın Kılcal Damarları - Foucault'nun güç analizidir; iktidarın sadece devletin zirvesinde veya yasalarda somutlaşan merkezi bir güç olmadığını; aksine hastanelerde, okullarda, ailede, dilde ve günlük ilişkilerde her an üretilen, her yere sızmış mikroskopik bir ilişkiler ağı olduğunu savunan görüştür.
 
1232: Söylemsel Oluşum - Belirli bir tarihsel dönemde, belirli bir konu hakkında (örneğin delilik veya cinsellik) nelerin söylenebileceğini, nelerin bilinebilir olduğunu ve hangi ifadelerin mantıklı kabul edileceğini belirleyen kurallar ve ifadeler bütünüdür.
 
1233: İtiraf Toplumu - Modern bireyin, psikolojiden sosyal medyaya kadar her alanda kendi iç dünyasını, arzularını, günahlarını ve özel hayatını sürekli olarak kamusal alana dökmesi; Foucault'ya göre bu durumun özgürleşme değil, iktidarın yeni bir denetim ve normalleştirme mekanizması olması krizidir.
 
1234: Radikal Demokrasi - Ernesto Laclau ve Chantal Mouffe'un siyaset felsefesidir; liberal demokrasinin eksikliklerini eleştirerek, toplumdaki tüm farklı kimliklerin, ezilen grupların ve azınlıkların kendi özgünlükleriyle katılabilecekleri, çatışmanın meşruiyetini tanıyan çoğulcu katılım modelidir.
 
1235: Antagonizma - Siyaset felsefesinde, rasyonel bir uzlaşmayla veya ortak kurallarla çözülmesi mantıksal olarak imkansız olan, iki tarafın varlığının birbirini mutlak olarak tehdit ettiği, radikal ve köklü dışlayıcı çatışma durumudur.
 
1236: Çıplak Hayat (Zoe) - Giorgio Agamben felsefesinde, insanın toplumsal, hukuki ve siyasi haklarından tamamen soyutlanmış; geriye sadece biyolojik varlığı kalmış olan, hiçbir yasal koruması bulunmayan savunmasız yaşam durumudur.
 
1237: Homo Sacer - Antik Roma hukukundan esinlenen Agamben'in kavramıdır; toplum tarafından dışlanmış, hukukun dışına itilmiş, öldürülmesi suç sayılmayan ancak bir kurban olarak dini törenle adanması da yasak olan, mutlak egemenlik karşısında tamamen korumasız bırakılmış insan figürüdür.
 
1238: İstisna Hali - Egemen iktidarın, kamu güvenliği veya kriz gerekçesiyle mevcut anayasal düzeni ve hukuku askıya alması; hukukun, kendi varlığını korumak adına bizzat hukuk eliyle geçersiz kılınarak yasa dışılığın yasa haline getirilmesi durumudur.
 
1239: Dispozitif - Foucault ve Agamben felsefesinde; iktidarın bireyleri yönetmek, denetlemek ve belirli kalıplara sokmak için kullandığı dilsel, kurumsal, mimari ve teknolojik araçların, yasaların, idari önlemlerin ve felsefi ifadelerin oluşturduğu karmaşık stratejik bütündür.
 
1240: İmparatorluk - Michael Hardt ve Antonio Negri'nin küreselleşme teorisidir; ulus-devletlerin egemenliğinin zayıflamasıyla ortaya çıkan, belirli bir merkezi veya sınırı olmayan, tüm dünyayı ağsal yapılar, çok uluslu şirketler ve küresel kurumlar kanalıyla yöneten yeni egemenlik biçimidir.
 
Buraya cevap yazmak için giriş yapmalı veya kayıt olmalısınız.
Geri